Ganito tayo binabati ng lungsod

Ang ihip ng hangin ay sinaluhan

ng kapal ng usok na magiging

dumi sa iyong polo o sa

Pinaghilamusang lababo.

Ang ilaw ng mga sasakyan ay

tanda ng pagiging.

Upang hindi mahagip,

upang hindi mabangga,

upang hindi lalong mapagbuhol-buhol

ang magulo nang kalsada.

 

Ang tema ng lungsod ay ang

pagbati sa peligro,

Pagkilala sa balat ng iba,

Pagkilala sa sariling katauhan.

Magdadampi ang mga balat natin

sa pampasaherong sasakyan.

Magkakaamuyan tayo ng hininga

Ngunit hindi natin mamamalayang

sa iisang lugar tayo bababa.

 

Lagi tayong takot sa sapalaran,

Sa pagkilala sa sarili at

sa mundo.

Sapagkat pagod na ako,

Kaya paalam sa’yo, estranghero.

 


Advertisements