Mga Garalgal na Parangal: Ilang Sabi-sabi sa Apo sa Ika-22 Siglo at Mga Abtsraktong Parangal*


Neither panaginip nor pangarap, mukhang pangitain ang hatid nitong mga parangal na ‘to. Pwede ring tawaging mga absurdong abstrakto—kahangalang harayain na isang daan taon mula ngayon, magdaraos ng isang kumperensyang tatawaging “Apo sa ika-22 Siglo: Mga Perspektiba sa Tadhana ng Lahing Dakila”—ngunit kailangan pa ring mag-ingat, unless matuklasan sa huli na, the joke is on us. Hindi maaaring husgahan agad-agad bilang “absurdo” lalo kung ang ibig sabihin ay ‘di kapani-paniwala, o imposibleng mangyari; kung titingnan ang kasaysayan bilang simpleng datos—14 milyong boto kay Bongbong noong huling eleksyon—o simpleng unfolding ng mga pangyayari—labi ng diktator na Marcos sa Libingan ng mga Bayani—hind masasabing walang basehan ang tanaw na kumperensya sa 2117.

APO1

Continue reading “Mga Garalgal na Parangal: Ilang Sabi-sabi sa Apo sa Ika-22 Siglo at Mga Abtsraktong Parangal*”

Advertisements

Being sarcastic and sincere (but mostly sincere) with Borges and Tilde


I begin with Borges who vilified a simplistic view of reading-as-transaction in The Library of Babel:

“You who read me, are You sure of understanding my language? The methodical task of writing distracts me from the present state of men. The certitude that everything has been written negates us or turns us into phantoms. I know of districts in which the young men prostrate themselves before books and kiss their pages in a barbarous manner, but they do not know how to decipher a single letter.”

Continue reading “Being sarcastic and sincere (but mostly sincere) with Borges and Tilde”